محمود مجد فرساد یزدی

(1383 -1309 ق)، عالم امامى، ادیب و شاعر. پدرش، مجدالعلماء، صاحب كتاب «هدیه المهدویه» یا «هدایه المهدویه»، از علماى بزرگ اردكان و استاد علوم مقدماتى آیت‏الله حاج شیخ عبدالكریم حایرى یزدى بود. شیخ محمود فرساد در صحراى عدن در راه مكه به دنیا آمد. او قسمتى از علوم مقدماتى را در یزد آموخت. در پانزده سالگى به اصفهان رفت، و از محضر شیخ على مدرس یزدى اصفهانى استفاده نمود. فقه و اصول را در محضر شیخ عبدالكریم درگزى و حاج سید محمدصادق اصفهانى فراگرفت. سپس به نجف رفت و تحصیلات خود را كامل كرد و به درجه‏ى اجتهاد نایل و صاحب اجازه گردید. وى پس از مراجعت به ایران در یزد ساكن شد. پس از دو سال در 1340 ق به قم رفت. و از محضر حاج شیخ عبدالكریم حایرى نیز بهره‏مند گردید و در ضمن به تدریس پرداخت، و از مدرسین طراز اول گردید. بسیارى از فضلا از محضرش بهره بردند. امام خمینى نیز «شرح لمعه» و «قوانین» را در نزد او فراگرفت. وى پس از دو سال توقف در قم به یزد بازگشت و تا پایان عمر آنجا ماند. آقاى سید علیرضا ریحان یزدى، صاحب «آینه‏ى دانشوران»، از شاگردان اوست كه در یزد منطق را از او آموخته است. آیت‏الله شیخ محمود فرساد در خط و انشاء و شاعرى توانا بود، و سالها انجمن ادبى یزد تحت ریاستش در منزلش تشكیل مى‏شد، و شعرا و ادباى یزد و سایر شهرها از محضرش بهره‏مند مى‏شدند.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.